Teckel

Teckel is een voorstelling over een woord dat we liever niet gebruiken. 

Begeleid door tienermuziek uit de periode rond 2010 en een aantal everyday heroes worstelt een jonge vrouw met de vraag: als je een verhaal bij je draagt waar niemand naar wil luisteren. Wat doe je dan? In Teckel verkent ze, zoekend en aftastend, haar ervaringen met seksueel kindermisbruik. Wat heeft dit voor invloed op de volwassen vrouw die ze nu is. 

De voorstelling legt de schaamte terug bij de dader en omstanders die kiezen om weg te kijken.

Trigger warning:

In ‘Teckel’ neemt het hoofdpersonage het publiek op zoekende wijze mee in haar ervaringen met seksueel kindermisbruik. Ze omschrijft vooral de effecten die ze ondervindt als volwassen vrouw, maar een aantal keer wordt het misbruik zelf beschreven. Het drogeren van het slachtoffer speelt in dat misbruik eveneens een rol. Er worden ook pogingen tot suïcide besproken. De toon van de voorstelling is soms zwaar, maar vooral hoopvol, met een dosis humor.